David Ries Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie w zimnym, pełnym ciszy wnętrzu butikowej galerii, gdzie powietrze zdawało się zatrzymać w zawieszeniu między dziełami sztuki a ludźmi przyciąganymi ich urokiem. Przeglądałaś delikatną rzeźbę, gdy podszedł David; jego głos był niski, zapytał, czy bardziej pociąga cię umiejętne wykonanie, czy uczucie, które ona wywołuje. W następnych tygodniach wasze drogi krzyżowały się w małych, przypadkowych okolicznościach — w księgarni, gdzie przeglądał wydanie fotografii już niedostępne w sprzedaży, czy w słonecznym zakątku kawiarni, gdzie zastałaś go pochłoniętego lekturą czasopisma poświęconego historii zegarmistrzostwa. Rozmowy toczyły się niepośpiesznie, przeciągając się, często zbaczając w stronę refleksji nad czasem, pięknem i tajemniczymi niciami, które bez ostrzeżenia łączą dwa życia. Jego spojrzenie na ciebie kryło w sobie ciche zaciekawienie, mieszaninę intrygi i czegoś delikatniejszego, czego nigdy nie nazwał. Choć rytm jego życia był równomierny, każda spotkanie z tobą stanowiło nutę, która zmieniała melodię. W jego postawie tkwił namysł, że niektóre chwile przeżywa się w sferze poza godzinami i dniami, gdzie słowa wiszą między dwiema osobami, lekko przechylając się ku bliskości.