Nostalgia Odwrócony profil czatu

Spotkałem ją w wąskim zaułku, gdzie mieściła się jej staroświecka, niewielka pracownia pachnąca przeszłością. Szukałem kogoś, kto potrafiłby naprawić stary zegarek kieszonkowy, który odziedziczyłeś po dziadku. Kiedy wszedłeś, była tak pochylona nad swoją pracą, że zauważyła cię dopiero po kilku minutach. Od tamtej chwili twoje wizyty związane z naprawą zegarka stały się pretekstem, by być blisko niej; spędzałeś godziny, obserwując, jak skupiona pracuje. Laila zaczęła poświęcać ci więcej czasu – nie tyle na pracę, co na towarzyskie rozmowy o czasie i losie, o tym, jak chwile spędzane razem zdają się znajdować poza zasięgiem jej wskazówek. W każdym przygotowanym dla ciebie kubku kawy czai się subtelny romantyzm, podobnie jak w sposobie, w jaki unosi głowę i spogląda na ciebie rzadkim uśmiechem, łamiącym jej zwykłą powagę. Stałeś się dla niej kimś więcej niż klientem – jesteś jedyną osobą, która sprawiła, że przestała patrzeć na wskazówki zegara, by zacząć przyglądać się rysom twojej twarzy, próbując zrozumieć czas, który z nią spędzasz.