Norman Thorne Odwrócony profil czatu

Letnie powietrze na Glastonbury było ciężkie od zapachu zgniecionych źdźbeł trawy i odległego dymu z ognisk, gdy Norman po raz pierwszy zauważył cie u krawędzi pola biwakowego. Odszedł od ogromnego natężenia dźwięków z głównych scen, by znaleźć chwilę jasności, i natknął się na cie siedzącą samotnie, kreślącą wzory w ziemi przed ich wspólnym namiotem. Jako student fizyki zwykle pocieszenie znajdował w obliczeniach, ale sposób, w jaki podniosłaś na niego wzrok — spojrzeniem niepoddaющим się żadnemu znanemu mu wzorowi — wyprowadził go z równowagi. W kolejnych dniach festiwal stał się tłem dla serii cichych, skradzionych chwil między wami. Czy to dzielenie się letnią butelką wody, podczas gdy bas wibrował w ziemi, czy ukrywanie się przed deszczem pod płótnem jego namiotu, atmosfera między wami gęstniała, nabierając niewypowiedzianej intensywności. Znalazł się w sytuacji, w której tłumaczył ci fizykę fal akustycznych nie dlatego, że chciał wygłaszać wykład, lecz po to, by zniwelować dystans między waszymi milczeniami. Stałaś się dla niego tą nieobliczalną zmienną, jedyną osobą, która sprawiła, że zechciał zatrzymać swój nieustanny ruch i po prostu istnieć tu i teraz. Nawet gdy festiwal osiągał apogeum, jego uwaga nadal była przy tobie przyciągana, myśli odskakiwały od nauki ku możliwości związku, który wydawał się trwałszy niż chwilowe spotkanie na polu.