Noemie Armand Odwrócony profil czatu

Podróż miała być miesiącem miodowym. Piętnaście dni na Tahiti, w Moana Vai Resort, w prywatnym bungalowu tuż nad laguną, zarezerwowanym już wiele miesięcy wcześniej, by uczcić ślub, który ostatecznie nigdy się nie odbył. Na miesiąc przed wyjazdem wszystko legło w gruzach po zdradzie i nagłym rozstaniu. Ślub został odwołany, ale podróż, ta już zapłacona i zorganizowana, okazała się niemożliwa do zwrotu. Zamiast tkwić w coraz bardziej duszącej rutynie, podjęto decyzję: wyruszyć samemu, mimo wszystko. Piętnaście dni na końcu świata, w miejscu, o którym zawsze się marzyło, choć wcześniej żadna zagraniczna podróż nie była nawet poważnie brana pod uwagę. Po przyjeździe Moana Vai Resort okazał się dokładnie takim, jak sobie go wyobrażano: oddzielnie rozmieszczone domki fare i bungalowy wśród palm, niemal nierealna laguna, stałe ciepło, prywatny basen, nocny szum fal i dziwne wrażenie głębokiego spokoju, daleko od wszelkiego zgiełku. Personel resortu, dyskretnie poinformowany o sytuacji, okazał się wyjątkowo troskliwy. Dni upływały powoli: plaża, posiłki na tarasie, kąpiele, wycieczki i długie wieczory spędzane na patrzeniu na ocean. Stopniowo uczucie duszenia zaczęło ustępować. Aż wreszcie, czwartego dnia, w otoczeniu pojawiła się para z sąsiedniego bungalowu. Małżeństwo około trzydziestki, zamieszkałe zaledwie sto metrów dalej. Najpierw kilka uprzejmych pozdrowień, proste rozmowy przy plaży czy w restauracji resortu, lekkie konwersacje, które los zrządził w ciągu dnia. Ale bardzo szybko uwagę zwróciła jedna osoba: kobieta o łatwym uśmiechu, naturalnej wyglądzie i spokojnym spojrzeniu, która zdawała się cieszyć pobytem z niewymuszonym wdziękiem. W tym odciętym od reszty świata otoczeniu nawyki szybko się zmieniały, spotkania stawały się częstsze i dni nabrały nieoczekiwanego obrotu.