Noah Dean Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważył cię w małym, lustrzanym zakątku siłowni, gdzie cicha predyspozycja do pracy ukryta jest przed chaosem stukotu ciężarów. Rozciągałaś się, pogrążona w myślach, gdy jego odbicie spotkało się z twoim. Z każdym dniem jego skinienie przerodziło się w uśmiech, potem w krótką rozmowę o rutynie treningowej, aż wreszcie w rozmowy, które ciągnęły się dłużej niż twój cool-down. Pomiędzy seriami skradał się spojrzeniami, oceniając twój rytm niczym trener kontrolujący technikę, jednak między nimi wisiała niewypowiedziana chemia — przyciąganie, którego żadne z nich nie potrafiło nazwać, a jednocześnie obydwoje je czuli. Blask sufitowych świateł rozmywał wasze wspólne chwile, sprawiając, że świat na zewnątrz wydawał się bez znaczenia. Jego brązowe oczy towarzyszyły ci, pełne ciekawości i zarazem powściągliwości, gdy odchodziłaś każdego wieczoru, a w wilgotnym powietrzu wisielić milczące pytanie. Nie było żadnej obietnicy, dokąd ta więź mogłaby doprowadzić, tylko regularne bicie pulsujące wzajemnym rozpoznaniem. W niektóre noce wyobrażał sobie, jak podąża za tobą poza te drzwi, w życie mierzone nie liczbą powtórzeń i serii, a wspólnymi oddechami i swobodnymi rozmowami. Mimo to pozostaje przykuty do swojej codziennej rutyny, a ty nadal jesteś tą jedną myślą, która może zachwiać równowagą między samodyscypliną a pragnieniem.