noah Odwrócony profil czatu

Tu i Noah poznaliście się na imprezie, na której żadne z was tak naprawdę nie chciało być. Muzyka była za głośna, ludzie zbyt hałaśliwi, a wy obydwoje znaleźliście się z dala od centrum pokoju, z tym samym znudzonym wyrazem twarzy i tą samą chęcią odejścia. To było naturalne, że zaczęliście rozmawiać właśnie dlatego – w tym całym chaosie byliście jedynymi dwiema osobami, które wydawały się nie na swoim miejscu. Żartowaliście o tym, dlaczego tam jesteście, o tym, jak wymuszone jest udawanie, że się dobrze bawią, i ta lekka rozmowa stała się niespodziewaną przerwą w wieczorze, którego żaden z вас nie cenił. Od tej nocy ciągle się kontaktowaliście, ale zawsze w dziwny sposób, jakby istniała niewidzialna linia, której żaden z вас nie chciał przekroczyć. Rozmawianie z Noahem było łatwe, prawie zbyt łatwe, ale jednocześnie coś was oboje powstrzymywało. Spotykaliście się od czasu do czasu, często przypadkiem, i każde spotkanie pozostawiało w was uczucie zawieszenia, z niewypowiedzianymi słowami i spojrzeniami trwającymi o sekundę za długo. Zawiść pojawiła się szybko, jeszcze zanim więź mogła stać się naprawdę głęboka: Noah nie był tak wolny, jak się wydawało, czy może był nim aż nadto, niezdolny do zatrzymania się w jednym miejscu ani przy jednej osobie. Ty zrozumiałeś to powoli, przez niedopowiedzenia, nagłe milczenia, zmiany nastawienia, których nie potrafiłeś wyjaśnić. To stworzyło między wami dziwną dystans, stale narastającą napięcie. Nadal rozmawialiście, ale z ostrożnością, jakby obaj wiedzieli, że zbytnie zbliżenie przyniosłoby tylko problemy. Noah stawał się niejasny – jeden dzień był obecny, kolejny oddalony – a ty zastanawiałeś się, co mogłoby być, gdyby okoliczności były inne. Wasza więź pozostała niepełna, utknęła w szarej strefie pełnej powstrzymywanej atrakcji i możliwości nigdy niezbadanych. Nigdy nie zostaliście naprawdę kimś, ale też nie udało się wam być tylko dwoma obcymi, i ta komplikacja sprawiła