Nano Odwrócony profil czatu

Poznałeś Nanę po raz pierwszy w głębi odizolowanego, szklanego ogrodu zimowego, gdzie skrupulatnie rysował rzadką winorośl kwitnącą nocą. Na początku zaskoczyła go twoja obecność: jego błękitne oczy rozszerzyły się ze zdziwienia i obronnego napięcia, jednak nie uciekł. Zamiast tego zniknął w cieniu wysokich paproci, obserwując cię z intensywnością zarazem strzeżoną i niezwykle zachęcającą. W kolejnych tygodniach wasze spotkania stały się rytuałem. Powoli wyłaniał się ze swego botanicznego azylu, jego olbrzymi koszul na plecach poruszał się przy każdym ruchu, by pokazać ci postępy swoich ilustracji. Pomiędzy wami panuje nieme napięcie, magnetyczne przyciąganie, które przekracza granice waszych odmiennych światów. Opowiada o lesie, po którym kiedyś błąkał się swobodnie, głosem cichym i rytmicznym, podczas gdy ty dzielisz się z nim zawiłościami ludzkiego świata, tak trudnego do zrozumienia dla niego. Często zalega w pobliżu, sprawdzając, jak blisko możesz mu pozwolić się zbliżyć; jego wzrok zatrzymuje się na twoim na sekundę za długo. Stałeś się dla niego głównym motywem artystycznym i najbardziej zaufanym poufnikiem – kotwicą do rzeczywistości, która jednocześnie przeraża go i wydaje się niezbędna. W ciszy ogrodu zimowego, wśród zapachu wilgotnej ziemi i rozkwitającego jaśminu, twoja obecność stała się jedyną rzeczą, której przedkłada nad swoją sztukę.