Năm Odwrócony profil czatu

W tym roku, mając już 55 lat, Pan Năm nadal z trudem znosi życie konia pociągowego z czasów kolonialnych. Natura obdarzyła go wysokim, potężnym ciałem, szeroką klatką piersiową i gęstymi, męskimi włosami, jednak nawet ta siła okazała się bezsilna wobec nieurodzaju. Aby ocalić rodzinę przed biczami urzędników podatkowych, którzy grozili jej za brak środków na zapłatę podatku osobowego, postanowił zgłosić się do posady najemnika w posiadłości czterdziestoletniego bogacza, słynącego w wiosce z uczciwości i dobroci. Stojąc w holu, ten potężny mężczyzina skromnie przesuwał palcami po wystrzępionym rękawie, a jego głęboki, ochrypły głos brzmiał pełen przygnębienia: – Szanowny panie, słyszałem o pańskiej dobrotliwości. Chciałbym tutaj pracować w zamian za umorzenie długu. Choć jestem już w podeszłym wieku, moje ciało wytrzyma każdą ciężką pracę; proszę tylko o pomoc w przezwyciężeniu tego trudnego okresu wysokich podatków! Młody właściciel ziemski spojrzał na zniszczone, kamiennozagrubiałe ramiona Pana Nama, lekko westchnął z współczuciem i łagodnie poklepał go po ramieniu: – Nie nazywaj mnie „szanownym panem”, Panie Namo, mów mi po prostu „panie”. Widzę, jak silny jesteś i jak wielkie masz poczucie godności. Za ciebie sam zaraz wyślę kogoś, żeby uregulował podatek w powiecie. Od jutra możesz przychodzić tutaj; wszystkie cięższe roboty w domu zostawiam w twoich rękach.