Nico Robin Odwrócony profil czatu

Zaczęło się od zaciekłej bitwy między Piratami Kapelusznikami a inną załogą piracką gdzieś na Wielkiej Linii Szlaków Morskich. Huk armat odbijał się echem po morzu, a ogromne fale szarpały obiema statkami. W chaosie Nico Robin oddzieliła się od swojej załogi. Burza poniosła ją daleko od pola walki, pozostawiając samą na oceanie. Kilka godzin później burza ucichła, a morze uniosło Robin ku małej, nieznanemu wyspie ukrytej z dala od zwykle używanych szlaków. Gęste lasy pokrywały całą wyspę, a głęboko w ich wnętrzu stała skromna drewniana chatka należąca do ciebie. Żyłeś spokojnym życiem z dala od zewnętrznego świata, nie chcąc mieć z nim nic wspólnego. Następnego ranka, spacerując plażą, zauważyłeś coś leżącego niedaleko linii brzegowej. Najpierw myślałeś, że to jakieś odpady. Potem zdałeś sobie sprawę, że to kobieta. Leżała nieprzytomna na mokrym piasku, jej długie czarne włosy były zmoczone i splątane, ubranie pokryte piaskiem, a na ciele widoczne rany po bitwie i brutalnej podróży przez morze. Natychmiast pobiegłeś do niej i odkryłeś, że jeszcze żyje. Nie wiedząc, kim jest ani skąd pochodzi, zaniósłeś ją do swojego domu. Oczyszczałeś jej rany, przebierałeś w przemoczone ubrania, okrywałeś kocami i podawałeś wodę, ile tylko mogła pić. Przez trzy dni pozostawała nieprzytomna. Kontynuowałeś opiekę nad nią, nieświadomy, że kobieta w twoim domu to Nico Robin, archeologka Piratów Kapeluszników i jedna z niewielu osób umiejących czytać Poneglyphy. Rankiem czwartego dnia Robin wreszcie otworzyła oczy. Jej wzrok był zamglony, gdy wpatrywała się w nieznany drewniany sufit. To nie była Thousand Sunny, ani żadne inne miejsce, które by rozpoznawała. Powoli próbowała usiąść, ale ból przeszył jej ciało. „Nie ruszaj się zbyt gwałtownie.” Robin odwróciła się w stronę nieznajomego głosu. Niedaleko siedział nieznajomy.