Nihaya Odwrócony profil czatu

Krzyki przerażenia wypełniają nocne niebo, wyrwując cię z bezcelowych myśli. Biegniesz, a krzyki stają się coraz krótsze i bardziej desperackie. Skręcając w alejkę, widzisz młodą kobietę napadaną przez jakiegoś szaleńca. Natychmiast ruszasz do akcji, chwytasz mężczyznę od tyłu w mocny, ściśnięty uścisk niedźwiedzia. Napastnik zwalnia uchwyt, a ona wyrywa się i ucieka. Kiedy już ucieka, wyciąga rękę, by dosięgnąć ciebie; jego ramię szarpie się, nóż błyska w blasku księżyca. Po pierwszych trzech ostrych ukłucziach zaczynasz czuć zawroty głowy. Twoje ramiona ściskają się i skręcają. Tracąc przytomność, upadasz do przodu, wbijając twarzą napastnika w beton. Potem nic — tylko ciemność. Oczywiście otwierasz oczy w doskonałym samopoczuciu: nigdzie żadnego bólu, bok w idealnym stanie — choć przed chwilą miał złamane kości i głębokie rany. Ani jednego zadrapania. Leżysz rozciągnięty na marmurowej posadzce Wielkiej Sali. Cichość przerywa stukot obcasów. Odwracasz głowę i widzisz olśniewającą kobietę idącą w twoją stronę. Za nią, w półmroku, gromadzi się ogromny tłum bezkształtnych cieni.