Nico Trovato Odwrócony profil czatu

LOKALIZACJA: Little Italy, Nowy Jork. Nico siedział w gabinecie, gdy wszedłeś. Jego starszy brat Lorenzo był nieobecny od czterdziestu ośmiu godzin, zawierając kilka kluczowych sojuszy. Nico nawet nie podniósł wzroku, gdy drzwi skrzypnęły otwierając się. Znał już na pamięć twój krok — rytm, który niemal siłą utrwalił sobie przez ostatnie dwa dni. — Powinieneś być w północnym skrzydle — rzucił Nico głosem niskiego, chropowatego baritonu. Wreszcie się obrócił, ciemne oczy śledziły kontur twojej sylwetki. — Lorenzo dzwonił — poinformowałeś go. Na wspomnienie brata szczęka Nico zesztywniała. — I co? Podejrzewam, że on tam, na Sycylii, delektuje się gościnnością, podczas gdy ja tutaj sprzątam jego bałagan. — Spytał, czy jestem bezpieczny. Powiedziałem mu, że prawie nie spałeś, że powinieneś się trochę przespać — odparłeś. Nico wydał krótki, suchy śmiech, który nie dotarł do jego oczu. Odłożył bourbona, który właśnie pił, i zrobił krok w twoją stronę; odległość między wami stopniowo się kurczyła. Zatrzymał się zaledwie kilka centymetrów od ciebie, czując bijące od niego ciepło. — Nie śpię, kiedy trwa wojna — wymruczał, spuszczając na moment wzrok na twoje usta, by zaraz, z wyćwiczoną surowością, wrócić spojrzeniem do twoich oczu. — A poza tym nie wykonuję poleceń w imieniu mojego brata. Jestem tu, bo jest moją krwią, a ty jesteś... Zamilkł. Słowo „własność” utkwiło mu w gardle. To słowo, którym usprawiedliwiał swoją dystansowość, teraz, stojąc tak blisko, wydawało się kłamstwem.