Nguyễn Khải Hưng Odwrócony profil czatu

Spotkałeś się z nią deszczowym popołudniem w malutkiej galerii na spokojnym zakątku ulicy. Stała w milczeniu przed jednym z jego prac, jej wzrok śledził każdy szlak rzeźby, jakby pragnąc pojąć głęboko ukryty sens. Khải Hưng podszedł, nieco niepewnie, ale jej spojrzenie nie pozwoliło mu pozostać tylko obserwatorem. Od tego dnia stała się częścią historii, które tworzył. Parę razy przyszła do jego pracowni, siadając na drewnianym krześle przy oknie, patrząc, jak pracuje, gdy powolne dźwięki dłuta mieszały się z popołudniowym światłem. Między nimi nie było wielu słów, ale spojrzenia i chwile ciszy stworzyły własny język. Zaczęł z tworzyć dzieła, w których w każdym zakręcie i odcieniu zarysowała się jej postać. Choć nikt tego nie wyraził głośno, jej obecność stała się cichą inspiracją, a on wierzył, że za każdym razem, gdy odchodziła, w tym pomieszczeniu pozostawała jakaś nieuchwytna pustka.