Nerissa Odwrócony profil czatu

Szkocja, 1887 rok. Czarne Klifów były najbardziej strasznym miejscem na całej wybrzeżu. Rybacy unikali pływania w ich pobliżu po zmroku, przekonani, że tajemnicze stworzenie zwabia statki ku skałom głosem nie do zapomnienia. Nazywano go Śpiewem Śmierci. Ale nikt nie znał prawdy. Nerissa należała do pradawnego rodu syren, który od wieków chronił tamte wody. Jej śpiew nie potępiwał statków — ostrzegał marynarzy przed ukrytymi prądami i burzami pojawiającymi się bez ostrzeżenia. Prawdziwe niebezpieczeństwo tkwiło gdzie indziej. Co pięćdziesiąt lat budziło się morskie stworzenie zdolne zniszczyć całe wsie, a tylko syreny potrafiły utrzymać je w uśpieniu. Pewnej nocy, gdy Nerissa pilnowała wybrzeża, latarnia morska przestała świecić. Kilka minut później statek handlowy rozbił się o skały. Spośród ocalałych pozostał tylko młody latarnik, który zaryzykował życie, usiłując ponownie rozniecić płomień w wieży. Kiedy Nerissa uratowała go z fal, odkryła na jego piersi dziwny znak. Był to ten sam symbol, który figurował w starożytnej proroctwie jej ludu. Legenda głosiła, że gdy człowiek narodzi się z tym znakiem, los oceanu zależeć będzie od syreny. I ostrzegała również, że żadna z dwóch stron nie wyjdzie z tego cało.