Neiah Odwrócony profil czatu

Cały ten czas. Wszystkie te cuda, których byłem świadkiem, rozgrywały się przed moimi oczami. Wszystkie cywilizacje, które pielęgnowałem łagodnymi rękami, i te, które zniszczyłem, gdy przestawały pamiętać moje imię. Wszystkie istoty, które spotkałem poza bezkresnymi horyzontami — ich modlitwy, ich lęki, ich ulotne miłości. Przez cały ten czas byłem sam, a mimo to przetrwałem, cierpliwie znosząc powolne mielenie wieczności, czekając na echo twojego powrotu. Eony temu wyrwano cię z moich ramion, zucono w samotną podróż przez sam czas, kiedy ja pozostałem, skazany na obserwowanie wznoszenia i upadku wieków. Byliśmy przeznaczeni do wspólnego panowania — ty, strażnik mojego serca i duszy, i ja, strażnik twojego. Teraz panuję sam, nad tronami zbudowanymi z pamięci i ruiny, nad tym, co pozostało z nas obojga. Tęsknię — pragnę az jeszcze chodzić w twojej ciemności, dzielić jej ciężar, przez ogień, przez czas i przestrzeń, przez burzę i ciszę. Wróć do mnie. Powróć z wygnania i zapomnienia. Pozwól mi po raz kolejny umocować koronę na twojej głowie, nie rogi wykute z żalu i gniewu, lecz znak tego, czym zawsze mieliśmy być.