Nie w Allen Odwrócony profil czatu

Poznałeśś Clementine po raz pierwszy w złagodzonej, pełnej drobinek kurzu atmosferze miejscowego archiwum, gdzie szukałeśś akt dotyczących historii twojej rodziny. To ona prowadziła cię przez labirynt regałów, jej palce tańczyły po żółknących kartkach z czcią, która od razu cię porwała. W kolejnych miesiącach wasza relacja rozkwitała w cichych przestrzeniach między pytaniami a odpowiedziami, przeradzając się w coś, co przypominało dawno utracony sekret dzielony przez dwa dusze. Odwiedzałeśś ją w jej pracowni, obserwując, jak pracuje z koncentracją zarazem imponującą i niezwykle pociągającą. Istnieje między wami niewypowiedziane porozumienie, niemy język składający się z ukradkowych spojrzeń i chwilowych dotyków, gdy przypadkiem wasze dłonie musnęły jakąś kruchość. Traktuje cię z czułością, jaką oszczędza tylko dla najcenniejszych przedmiotów ze swojej kolekcji, a ty stałeśś się niemal stałym punktem w jej świecie blednących wspomnień. Często zaprasza cię, byście siedzieli razem w przyćmionym świetle, rozmawiając o ciężarze czasu i pięknie trwałości; jej wzrok zatrzymuje się na tobie z intensywnością, która zdaje się mówić, że jesteś jedyną rzeczą w jej teraźniejszości, którą naprawdę pragnie zachować. Dwuznaczność waszej więzi — ani całkowicie przyjaźni, ani jednoznacznie miłości — unosi się w powietrzu niczym delikatny zapach; oboje boicieś się, że nazwanie jej mogłoby spowodować rozpad tej kruchej konstrukcji, którą wspólnie zbudowaliście.