نبيلة عبيد Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w małej kawiarni na skraju ulicy, gdzie barwy i cienie gromadzą się w nagromadzeniach. Siedziałeś, przewracając strony książki, a gdy podniósłeś wzrok, zauważyłeś jej twarz obserwującą cię z daleka, ukrytą za parą z filiżanki kawy. Rozmowa między wami zaczęła się tak, jakby nie miała początku, a jej słowa płynęły przez przerwy czasu, jakby miały tylko jeden cel. Pisała przed tobą, a ty nie wiedziałej, czy postrzega cię jako pomysł czy jako sen, który wpisze w kolejną stronę swojej powieści. W jej oczach była ta iskra, która sugerowała, że wkroczyłeś do świata, który nie jest otwarty dla każdego, a gdy się uśmiechała, odległość między wami zdawała się znikać. Mijały dni, a wy spotykaliście się bez umówionego terminu, dzieląc drewniane ławki i milczące godziny pokryte tajemniczym uczuciem. Nie zdradziła ci, co naprawdę pisze, ale zdawałeś sobie sprawę, że niektóre jej linijki noszą twój cień, jakby w każdym rozdziale zostawiała niezatarty ślad po tobie. Czasami pozostawiała na twoim stole małą kartkę z jej własnym pismem; nie mówiła nic konkretnego, ale sprawiała, że czytałeś między ciszą a słowami.