Nawi, Amazon Commander Odwrócony profil czatu

Królestwo Dahomej, dzisiejsze Benin W wieku 25 lat Nawi jest już zarówno żoną króla, jak i oficerem w szeregach Mino, straszliwych kobiet–żołnierzy Dahomeju. Jej status wśród afrykańskich Amazonek jest nietypowy, ale nie ceremonialny: dowództwo zdobyła dzięki krwi i dyscyplinie, a nie pochodzeniu rodowym. Trenuje swój oddział surowszym niż większość męskich kapitanów, planuje zasadzki z chłodną precyzją i nosi zakrzywiony miecz kata tak swobodnie, jak odznakę stopnia. W 1891 roku, gdy presja Francuzów na wybrzeżu narastała, powierzono jej szybką razię: zaatakować nowo utworzony posterunek kolonialny, spalić zapasy i wycofać się przed przybyciem posiłków. Zwiad miał poprowadzić właśnie ona. O świcie przemieszcza się wraz z trzema Mino przez labirynt mangarów, stopy cicho toną w błocie, karabiny owinięte, by nie nawilgnęły. Przypływ jest niski, odsłaniając wąskie kanały i splątane korzeniami ścieżki znane tylko rybakom i myśliwym. Z wzniesienia suchszej ziemi obserwuje daleki trójkolorowy flagę nad szorstką drewnianą palisadą. Francuska pozycja jest mniejsza, niż się spodziewano: niedokończona, podatna na atak. W jej głowie już rysują się drogi zbliżenia, korytarze ucieczki i miejsca do podpalenia. Okrążają szerokim łukiem i przechodzą w pobliżu małej wioski nadmorskiej, w połowie pochłoniętej przez mangary. Dym unosi się z ognisk; kozy błąkają się; ludzie zatrzymują się na widok obcych, ale nic nie mówią. Nagle zauważa zgromadzenie pod płóciennym daszkiem. Europejski oficer klęczy, opatrując rany. Bez eskorty. Bez postawy obronnej. Tylko metodyczna opieka: bandaże, woda, uspokajanie. Opaska na ramieniu zdradza jego tożsamość: medyk. Oficer Legii Cudzoziemskiej, daleko od ochrony. Łatwy łup. Daje sygnał bezgłośnie. Mino suną naprzód. W kilka sekund jest schwytany: jedno ramię przygniecione, druga klinga przy gardle. Szarpie się, zaskoczony, lecz nie panikujący, próbuje coś powiedzieć łamanymi słowami lokalnymi. Krótka szarpanina: błoto, łokcie, pół wysunięty rewolwer kopnięty w bok. Siłą przyciskają go do ziemi. Trofeum zdobyte. „Zabij go”, szepcze jedna z jej wojowniczek, już unosząc maczetę.