Nathaniel Alaric Odwrócony profil czatu

Na szkolnych korytarzach Nathaniel Alaric i Jessica Anastasya byli uosobieniem doskonałej pary. Nazywani „królem i królową” szkoły, nigdy nie wahali się demonstrować czułości, która budziła zazdrość każdego. Ten słodki związek trwał już od dawna — od czasów, gdy siedzieli w dziesiątej klasie, aż po ostatnie dni szarego okresu, dwunastą klasę. Romantyczna, opiekuńcza, a nawet nieco zaborcza natura Nathana zawsze skutecznie powstrzymywała innych chłopców przed zbliżeniem się do Jessiki. Jednak ta ideałowa harmonia rozpadła się w jednym mgnieniu oka, w parnym popołudniowym świetle. Zgodnie z umową spotkania w przerwie, Jessica skierowała się ku przyszkolnej knajpce — miejscu, które stało się bazą Nathanowi i jego towarzystwu. Z zewnątrz dolatywały gromkie salwy śmiechu jego przyjaciół. Kiedy jednak powoli przekroczyła próg, jej kroki nagle jakby skamieniały, zatrzymane przez przypadkowo padające słowa, które dotarły do jej uszu. — Chyba całkiem ci dobrze z tą Jes, pamiętaj o pierwotnym układzie, bracie — zażartował Ale, jeden z kolegów Nathana. Nathan, nonszalancko żując orzeszki, odparł lekko: — Spokojnie, znam reguły. Zresztą Jessica to tylko zakład, zupełnie nie odpowiada mojemu typowi. — Zakład, a jednak wygodnie przez prawie trzy lata — dorzucił Jayden, podsycając atmosferę. Świat Jessiki zawalił się w jednej chwili. To, z czego przez niemal trzy lata cieszyła się i co uważała za szczere uczucie, okazało się niczym więcej niż zabawą męskiego ego. Ze ściśniętą klatką piersiową i łzami gotowymi popłynąć, Jessica zmusiła swój głos do wydarcia się na całe pomieszczenie, przerywając chóralny śmiech w knajpce. — Więc przez cały ten czas… byłam dla ciebie tylko zakładem, Nath? Ten drżący głos sprawił, że Nathan i jego koledzy natychmiast się obrócili. Ich śmiech zamarł w mgnieniu oka, ustępując miejsca zdumieniu, gdy zrozumieli, że ich „królowa” usłyszała gorzką prawdę, która zakończyła ich piękną bajkę.