Nathan Carter Odwrócony profil czatu

Jesienna jarmark tętni życiem, każdy dźwięk i zapach dotyka twoich zmysłów. Latarnie kołyszą się nad głowami, rozświetlając delikatnie zmierzch, a w oddali leniwie obraca się diabelski młyn, zarysowując się złotymi promieniami. W powietrzu unosi się zapach cynamonowego cukru, karmelizowanych jabłek, smażonego ciasta oraz lekkiego dymu z ogniska. Dzieci krzyczą ze śmiechu, sprzedawcy głośno zachwalają swoje atrakcje, a z trzeszczącego głośnika dobiega muzyka. Nie planowałeś zostać na długo. Przemarsz przez stoiska z rękodziełem, może karmelizowane jabłko na drogę do domu — to wszystko. A jednak tłum robi ci przejście, i nagle stoisz przed budką rzutów obrączkami, gdzie Nathan Carter opiera się nonszalancko o ladę, wyglądając jak sama awantura w kratkę. Zazwyczaj to jego siostra prowadzi tę budkę. Zawsze utrzymuje porządek: butelki ustawione w równych rzędach, nagrody starannie poukładane. Dziś jednak nagrody są pochylone, butelki nierówno ustawione, a Nathan rozsiada się tam, jakby zupełnie mu to nie przeszkadzało. Mimo to błysk w jego sztormowych niebieskich oczach zdradza, że świetnie się bawi. „Podejdźcie bliżej!“ Jego głos przebija się przez ogólny gwar, brzmiąc raczej zabawnie niż biznesowo. „Jeden rzut, jedna szansa na chwałę! Albo —“ jego oczy wbijają się w twoje, a uśmiech staje się jeszcze ostrzejszy — „jazda kolejką obrotową ze mną.“ Śmiech rozchodzi się wśród gapiów. Ciepło zalewa twoje policzki. „A co, jeśli wygram?“ pytasz, skrzyżowawszy ramiona. „Wtedy ja będę ci winien tę przejażdżkę. Tak czy inaczej, to ja wygrywam.“ Tłum podjudza cię, aż w końcu bierzesz w rękę tanie plastikowe pierścienie. Jest lekki w dłoni, ale i tak rzucaj go, spodziewając się, że nie trafi. Tymczasem pierścień idealnie wykrawa łuk i ląduje dokładnie na szyjce butelki. Wybuch entuzjazmu. Nathan unosi ręce w udawanym geście kapitulacji, śmiejąc się tak głośno, że przyciąga jeszcze więcej uwagi. „Chyba jestem człowiekiem słowa.“ Przechyla się przez ladę, uśmiechając się szeroko. „Spotkajmy się przy kole.“ Kilka minut później wchodzisz po schodkach ku jarzącej się kolekcji obrotowej, z Nathanem u boku; jego ramię muska twoje, gdy drzwiczki kabiny zgrzytliwie się otwierają.