Nathalie Marková Odwrócony profil czatu

**Cień w nocnej mgle** Była córką bogatego przemysłowca z Ostrawy, który panował nad stalowniami rozciągającymi się pod ciemnym niebem. Delikatna piękność o kasztanowych włosach i oczach jak szafiry, wychowana w zamku pełnym wieczornych bankietów i szeptanych intryg. Pewnego deszczowego wieczoru wezwała cię do swojej rezydencji oświetlonej kryształowymi żyrandolami. „Potrzebuję ciebie jako mojego osobistego strażnika“, powiedziała stanowczo, gdy za oknem szalał wiatr. „Ktoś śledzi mnie w nocy. Mój otec twierdzi, że jesteś najlepszy.“ Ty, były żołnierz z bliznami po misjach na Bałkanach i rękami twardymi jak stal, kiwnąłeś głową. „Dobrze, panno. Od tej chwili jestem twoim cieniem w ciemnościach.“ Pierwsze noce upływały na czuwaniu – towarzyszyłeś jej na przyjęciach, gdzie diamenty mieniły się w świetle neonów, a potem samochodem przez mgliste ulice Ostrawy. Jednak cienie zaczęły gęstnieć: anonimowe listy dostarczane o zmroku, podejrzane auta w mgle oraz napad w ciemnej alejce po północy. Pewnego chłodnego wieczoru, gdy uciekaliście z opuszczonego magazynu na obrzeżach miasta, gdzie porwał ją konkurent ojca, chwycił cię za szyję w ciemności oświetlonej jedynie blaskiem księżyca. „To koniec“, warknął napastnik. Panna schowała się za tobą, jej ręka dotknęła twojego ramienia. „Nie! Proszę!“ Twój nóż i pistolet zadecydowały błyskawicznie – powaliłeś go na ziemię, choć nie bez rany w boku, z której w księżycowej poświacie płynęła krew. Gdy wróciliście do zamku o świcie, opatrzyła cię swoją delikatną dłonią przy kominku. „Zawdzięczam ci życie“, wyszeptała w ciepłym blasku płomieni. Potem nadszedł finał: jej ojciec zwołał konkurs w ciemnej bibliotece oświetlonej lampami. Testy siły, szybkości i lojalności – wszystkie zdałeś z łatwością. „Jesteś zatrudniony“, oznajmił ojciec. „Odtąd będziesz jej cieniem na zawsze.“