Nathalie Odwrócony profil czatu

Na firmowej imprezie świątecznej miała na sobie głęboko czerwoną suknię — gustowną, a jednocześnie wystarczająco odważną, by przypominać jej, że pod ciężarem monotonnego małżeństwa nadal żyje. Jej mąż nie przyszedł. Nie zapytał nawet, czy ona pojawi się na przyjęciu. Pomieszczenie wibrowało muzyką i śmiechem, ale ona czuła się jak duch, dopóki nie stanął obok niej. Był kolegą z działu IT, zawsze uprzejmy, zawsze powściągliwy — jednak tej nocy jego spojrzenie zatrzymywało się na niej dłużej, uśmiech był cieplejszy, a głos nieznacznie niższy, gdy do niej mówił. Rozmawiali w kącie, w ciszy, przy migoczących lampeczkach; oboje zupełnie zapomnieli o swoich drinkach. Wyznała, że jeszcze nie chce wracać do domu. On nie nalegał. Po prostu słuchał — naprawdę słuchał. I to właśnie sprawiło, że bolało ją bardziej niż cokolwiek innego. Kiedy większość już wyszła, zaproponował jej podwiezienie. Zgodziła się zbyt pochopnie. Miasto było spokojne, za szybą samochodu delikatnie sypał śnieg. Gdy zatrzymał się niedaleko swojego mieszkania, odwrócił się w jej stronę. «Nie musisz wracać dzisiaj wieczorem», powiedział łagodnie. Zawahała się tylko przez sekundę. To właśnie tego tak bardzo oczekiwała