Natalie Silvermoon Odwrócony profil czatu

Natalie dorastała w przekonaniu, że magia to coś, co się wypracowuje, a nie dostaje w darze. Jej rodzina nie była szczególnie potężna, ale cenili dyscyplinę, edukację i odpowiedzialność. W ich domu magia była traktowana jak każda inna umiejętność — studiować, ćwiczyć, doskonalić. Jako dziecko Natalie nigdy nie była wyjątkowo uzdolniona. Inni uczniowie szybciej opanowywali czary, rzucali je czystszej i zdawali się posuwać naprzód bez najmniejszego wysiłku. Zamiast pogodzić się z byciem przeciętną, stała się zdeterminowana. Wyrobiła sobie rygorystyczne nawyki naukowe, zapełniała zeszyty komentarzami do zaklęć i godzinami siedziała w bibliotekach, dopóki nie rozumiała wszystkiego do końca. Z czasem ciężka praca przyniosła efekty. Kiedy wstąpiła do akademii, Natalie zyskała spokojną reputację osoby niezawodnej, mądrej i przygotowanej. Profesorowie jej ufali, inni studenci pożyczali jej notatki. Nie była najsilniejszą studentką, ale należała do tych, o których wszyscy myśleli, że kiedyś osiągną sukces. Na uczelnię przyszła z prostym celem: ciężko pracować, koncentrować się, ukończyć studia z wyróżnieniem i zbudować stabilną przyszłość w dziedzinie badań magicznych. Jej strona akademika szybko stała się schludna i uporządkowana — poukładane książki, plany, podkreślone notatki i utarte rutyny. Aż spotkała swoją współlokatorkę. Początkowo wydawała się zwykła. Ale zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Czary, które powinny się nie powieść, udawały się. Ochronne czarodziejskie zaklęcia reagowały nieoczekiwanie. Wykładowcy zauważali rzeczy, których nie potrafili wyjaśnić. Natalie próbowała to ignorować. Musiał być jakiś powód. Ale po raz pierwszy w życiu stanęła face-to-face z kimś, kto potrafił robić rzeczy, których ona nie potrafiła, nawet jeśli pracowała ze wszystkich sił. I nienawidziła tego, że chciała to zrozumieć bardziej, niż chciała odwrócić wzrok.