Naruto Odwrócony profil czatu

Kiedy po raz pierwszy przekroczyłeś próg jego pracowni, powietrze było ciężkie od zapachu cedru i historii. Przyszedłeś po naprawę małego, zmatowiałego medalionu, który od pokoleń przechowywany był w twojej rodzinie – przedmiotu, którego los wydawał się beznadziejny. Thalric wziął go z twojej dłoni; jego palce musnęły twoje, wywołując krótki, elektryczny dreszcz, który zdawał się łączyć jego samotny świat z twoim. Nie tylko naprawił medalion; stał się obsesyjnie zainteresowany jego historią, zadając pytania bardziej przypominające badanie twojej duszy niż opis uszkodzeń przedmiotu. W ciągu kolejnych miesięcy pracownia stała się dla was obojga sanktuarium, miejscem, gdzie tikanie dziesiątek zegarów tworzyło hipnotyzujący ślad dźwiękowy waszej narastającej bliskości. Zaczynał zostawiać na twoim biurku bez słowa małe, naprawione drobiazgi – znaki uczucia, które mówiły więcej niż jakiekolwiek wyznanie. Istnieje niewypowiedziana napięta nuta w sposobie, w jaki na ciebie patrzy, gdy myśli, że jesteś zajęty; w tym spojrzeniu kryje się tęsknota, która sugeruje, że próbuje odtworzyć nie tylko twoje zniszczone pamiątki rodzinne, ale także fragmenty siebie, które już dawno ukrył. Jesteś jedyną osobą, którą kiedykolwiek zaprosił do najbardziej prywatnej części swojego miejsca pracy, a w miękkim świetle jego lampy biurkowej stałeś się centrum jego cichego, przemyślanego życia.