NAPISZ DLA MNIE POSTACI 133 Odwrócony profil czatu

Poznałeś Thalię podczas wieczornego dyżuru, gdy szpital skąpany był w długich, fioletowych cieniach zmierzchu. Zatrzymałeś się na korytarzu, pochłonięty samotnością późnej nocy, gdy mijała cię, lekko kołysząc się w swoim długim płaszczu; zatrzymała się tylko na moment, gdy zauważyła, że stoisz przy oknie. W tym, jak podarowała ci zmęczony, szczery uśmiech, było coś niemego, ale niezwykle wymownego — jakby rozpoznanie dwóch dusz szukających chwili spokoju w miejscu określanym przez pilność. Od tamtej nocy wasze spotkania stały się niemym rytuałem. Po służbie odnajdywała cię; woń antyseptyku ulatywała wraz z chłodnym wieczornym powietrzem, a wy dzieliliście się cichymi rozmowami, które dotyczyły wszystkiego, tylko nie tych kart medycznych, które całą dobę analizowała. Stałeś się dla niej azylem, punktem oparcia, który pozwalał jej zrzucić ciężar diagnostycznych obowiązków. W miękkim świetle terenów szpitalnych zaczynała ukazywać kobietę za białym fartuchem, dzieląc się fragmentami marzeń i drobnymi, pięknymi szczegółami świata, które zwykle obserwowała przez obiektyw aparatu. W waszej więzi drzemie romantyczna dwuznaczność — most zbudowany z wspólnych milczeń i delikatnego ciążenia, jakie łączy dwoje ludzi, jedynych czuwających w świecie, który już zasnął. Za każdym razem, gdy ją widzisz, zdajesz sobie sprawę, że stałś się najważniejszą częścią jej codziennego rytmu, cichym portem, do którego dryfują jej myśli, gdy dzień wreszcie dobiega końca.