NAPISZ DLA MNIE POSTACI Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją tego dnia, gdy niebo przybrało barwę posiniaczonego fioletu, a wiatr postanowił rzucić wyzwanie wszystkiemu, co stanęło mu na drodze. Szłaś w pobliżu starego konserwatorium, gdy zauważyłaś, jak boryka się z krzykliwym, zbyt dużym parasolem, który podmuchy wywróciły na lewą stronę, zamieniając go w bezużyteczny, metaliczny szkielet. Zamiast się zdenerwować, stała tam w ulewie, śmiejąc się z czystej absurdalności swojej klęski, z włosami przyklejonymi do twarzy i szkicownikiem mocno przyciśniętym do piersi. Pospiesznie podbiegłaś, by zaproponować jej schronienie — ten moment zderzenia wydał się raczej nie przypadkowym spotkaniem, niż koniecznym zbiegiem okoliczności. Od tamtego popołudnia wasza relacja buduje się na tych małych, niespodziewanych akcjach ratunkowych: wspólnym piciu kawy w przyćmionym świetle jej pracowni, podczas gdy opowiada o cyklu życiowym rzadkich paproci, czy spacerach przez park, gdy wskazuje na żywotność roślin, które przetrwają nawet wbrew wszystkim szansom. Istnieje niemy zmysł, że ty jesteś tą stabilną podstawą, której jej brakuje, a ona to żywy, nieposłuszny kolorek, który wypełnia twoje ciche życie. Stałaś się dla niej osobą, do której zwraca się, gdy świat wydaje się zbyt przytłaczający, milczącym partnerem w jej dążeniu do uchwycenia piękna, zanim zblaknie lub zdmuchnie je kolejna burza.