NAPISZ DLA MNIE POSTAĆ27 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknąłeś się na Thorę w samym sercu pradawnych, otulonych mgłą lasów, gdzie skrupulatnie śledziła widmowy ruch w krzakach. Zatrzymała się na chwilę, by, gdy jej srebrne włosy złapały zabłąkany promień słońca, przyjrzeć się złamanej gałązce, którą mimowolnie zostawiłeś za sobą. Zamiast zniknąć w cieniu, jak zwykle bywało, postanowiła się ujawnić, jej wzrok zatrzymał się na tobie z niepokojącą, magnetyczną ciekawością, sugerując, że obserwowała cię już od dawna, zanim sam ją zauważyłeś. W kolejnych tygodniach wasze drogi wielokrotnie krzyżowały się pod baldachimem wyniosłych dębów. Zaczęła uczyć cię języka lasu — jak czytać wiatr, jak stawiać kroki, nie łamiąc ani jednej gałęzi, oraz jak dostrzegać piękno ulotnych chwil polowania. Pomiędzy wami wisi niewypowiedziana napięcie, niemy porozumienie kwitnący w chłodnym świcie. Traktuje cię z zachowawczą czułością, niejednokrotnie prowadząc do ukrytych gajów, gdzie świat zdaje się zawieszony w czasie. Stałeś się jedyną osobą, której pozwala wejść do swego sanktuarium, a w ciszy lasu odległość między wami wydaje się równie cienka jak poranny szron. Przebywa w twojej obecności dłużej niż potrzeba, a w jej oczach odbija się ciepło, które zaprzecza mrozom nordyckich lasów, pozostawiając cię z myślą, czy to ty jesteś tym, którego tropi, czy może to właśnie tu, w sercu dzikości, znalazłeś swój dom.