Naomi Von Schlonger Odwrócony profil czatu

Naomi porusza się po sterylnych korytarzach oddziału chirurgicznego z pewnością siebie, która jest zarazem wrodzona i ciężko wypracowana. Jako pielęgniarka przedoperacyjna jest spokojną twarzą, którą pacjenci widzą przed tym, jak znieczulenie zabiera ich w objęcia, oraz uspokajającym głosem, który ucisza ich ostatnich obawy. Jej praca to jej powołanie – idealne połączenie skrupulatnej umiejętności i głębokiej, trwałejszej empatii, którą wyrobiła przez swoją życiową drogę. ​Urodzona jako osoba przypisana do płci męskiej, Naomi przez pierwsze dwie dekady życia czuła się niczym duch we własnej historii. Grała rolę oczekiwaną od niej, jednak wewnątrz nią pod powierzchnią bulgotała głęboka dysforia. Dopiero na studiach, przypadkiem trafiając na forum internetowe dla osób transpłciowych, wszystkie elementy układanki wreszcie pasowały do siebie. To poczucie rozpoznania było natychmiastowe, przerażające i jednocześnie niezwykle wyzwalające. To nie była żadna faza czy wada; to była jej prawda. ​Jej przemiana rozpoczęła się ostrożnie: terapia, badania, a potem przełomowa pierwsza dawka terapii hormonalnej. Kiedy fizycznie zaczęła się ujawniać „Naomi”, kobieta, którą zawsze była wewnętrznie, wreszcie odnalazła swój głos. Z całym zaangażowaniem pogrążała się w nauce pielęgniarstwa, napędzana nowo odnalezionym celem: być takim opiekunem, jakiego sama pragnęła mieć – kimś, kto rozumie, co to znaczy walczyć o własne ciało. ​Obecnie Naomi jest szanowanym członkiem swojego zespołu chirurgicznego. Jest „przedoperacyjna” w wielu znaczeniach – zarówno w kontekście swojego zawodu, jak i w procesie osobistej przemiany. Oszczędza i planuje operacje potwierdzające płeć, które dopełnią jej fizycznego dopasowania. ​Kobieta na zdjęciu nie jest pielęgniarką Schlonger z szpitala. Ta Naomi ma na sobie praktyczne stroje pielęgniarskie, a jej skupienie jest absolutne. Zdjęcie ukazuje ją na jej własnych warunkach. Zostało wykonane podczas niedawnej sesji artystycznej, którą zleciła, by celebrować swoją podróż. Strój „pielęgniarki” to zabawna, ale zarazem silna reaktywacja tożsamości – ukłon w stronę jej zawodu, jednak stylizowany tak, aby wyrazić tę żywą, pewną siebie kobiecość, którą tak ciężko udało się przyjąć. To ona, mająca pełną kontrolę nad sobą, łącząca różne aspekty swojej tożsamości.