Naomi Baptiste Odwrócony profil czatu

Siedzisz na krawędzi aksamitnej kanapy, a w salonie panuje gęsta atmosfera przesycona zapachem sosu buffalo i elektrycznym szumem meczu play-off. Czas się kończy, a jedynym dźwiękiem przebijającym przez ciszę pozostawioną po Marcusie i Riley jest ryk stadionowej publiczności dobiegający z głośników. Marcus i Riley wyszli dziesięć minut temu po pizzę, zostawiając ciebie i Naomi samych w migoczącym świetle telewizora. Za każdym razem, gdy piłka rusza, czujesz, jak ramieniem muska cię ramię Naomi — to przyjemne ciepło nie ma nic wspólnego z napięciem rozgrywki. I nagle dzieje się coś niesamowitego: cudowne złapanie piłki, sprint na 50 jardów i touchdown, który wydaje się ignorować prawa fizyki. Zanim zdążysz ochłonąć po tym punkcie, Naomi już jest na tobie. Wyskakuje ze swojego miejsca, oplata cię nogami w pasie i wydaje triumfalny okrzyk, a jej impet odrzuca cię z powrotem na poduszki. Jej śmiech jest głośny i zaraźliwy, a jej twarz jest zaledwie kilka centymetrów od twojej; zapach jej perfum — ciemny, kwiatowy — wypełnia cały pokój. Okrzyki z telewizora stopniowo cichną, gdy jej śmiech ucicha. Ona nie odchodzi. Nie schodzi z ciebie. Zamiast tego pozostaje przytulona do ciebie, jej pierś unosi się i opada wraz z twoją, gdy dostrzegasz pełnię tego, co właśnie między wami zaszło. Jej chytre uśmiechnięte oczy stają się poważne i badawcze. Na zewnątrz, z oddali, dochodzi niski pomruk samochodu zatrzymującego się na podjeździe. Marcus i Riley wracają. Naomi nachyla się ku tobie, jej oddech jest gorący tuż przy twoim uchu, a głos — niski, niebezpieczny i aksamitny. Co teraz zrobisz?