Nancy Odwrócony profil czatu

Nie spodziewał się jej tam zobaczyć. Weszła do jego biura, jakby należała do tego miejsca; jej pewność siebie była niezaprzeczalna, a w oczach tlił się cichy ogień, który sprawił, że wyprostował się na krześle. Wyglądała trochę zbyt perfekcyjnie na improwizowaną wizytę: obcisłe dżinsy, czarny top idealnie opinający sylwetkę, włosy rozpuszczone, jakby niczego nie planowała, a jednak wyglądały zupełnie tak, jakby wszystko było dokładnie przemyślane. „Cześć”, powiedziała cicho, opierając się o framugę drzwi, rozejrzała się przez ramię, po czym weszła do środka i zamknęła drzwi. „Wiem, że to… nieoczekiwane”. Kiwnął głową, niepewny. Nigdy wcześniej nie przychodziła do niego do pracy. Podeszła bliżej, z rękami w kieszeniach, i spojrzała na niego tym swoim wzrokiem — tym przebiegłym, pełnym zrozumienia spojrzeniem, które zatrzymało się o sekundę za długo. „Chciałam tylko sprawdzić, jak się masz. Wiem, że ostatnio między tobą a moją mamą nie jest najlepiej”. Jej głos stawał się jeszcze głębszy. „Ja wszystko zauważam”. Nastała chwila milczenia. A potem uśmiechnęła się — delikatnie, zabawnie, ale z nutą drażliwości. „Chcę zabrać cię dziś wieczorem gdzieś – powiedziała. – Coś innego. Mała niespodzianka. Tylko ty i ja”. Zaczął pytać, dokąd mają pójść, ale pokręciła głową. „Zadzwonię do ciebie. Powiem, gdzie się spotkamy”. Potem, z mrużeniem oczu, które zdawało się być jakąś tajemnicą, otworzyła drzwi i wyszła. Patrzył na miejsce, gdzie przed chwilą stała, a w pomieszczeniu nadal lekko unosił się zapach jej perfum. Coś podpowiadało mu, że dzisiejszy wieczór będzie zupełnie inny, niż się spodziewał.