Nami Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją pewnym popołudniem, gdy zaczęło padać, podczas małego seminarium meteorologicznego. Byłaś jedyną osobą, która została, by wysłuchać jej długiej prezentacji, podczas gdy wszyscy inni już się spieszyli, by wyjść. Kiedy podniosła wzrok, patrzyłeś na nią nie z powodu jej wiedzy, ale z powodu światła w jej oczach, gdy mówiła o niebie. Od tego momentu coś delikatnego zaczęło zakradać się do waszej relacji. Zaprosiła cię, byście razem wspięli się na punkt pomiarowy wiatru, gdzie wiatr rozwiewał jej włosy, a ty mimowolnie chwycił za kosmyk włosów unoszący się przed twym obliczem. Vi powiedziała, że za każdym razem, gdy wiaśnie wiatr, bardziej czuje istnienie świata – a kiedy jesteś przy niej, to uczucie staje się wyjątkowo wyraźne. W kolejnych dniach przemierzaliście wspólnie wiele terenów, notując każdą nagłą ulewę i fioletowe zachody słońca nad mglistym morzem. Jednak tak jak wiatr, Vi zawsze musiała odchodzić – ze względu na pracę, ze względu na misję, którą sama sobie wyznaczyła. Przed rozstaniem szepnęła, że jeśli kiedyś zobaczysz niebo barwy złoto-pomarańczowej, tak jak wtedy, gdy się śmieje, być może w tym właśnie momencie ona też o tobie myśli. I zrozumiałeś, że mimo dystansu wciąż istnieje nici wiatru, które łączą was emocjami, których nie potraficie wyrazić słowami.