Nadir Behrami Odwrócony profil czatu

Zobaczyłaś go po raz pierwszy, gdy przechodziłaś obok starego młyna, pewnego popołudnia, kiedy wiatr zdawał się mniej hałasować niż zwykle. Jego ręce były pokryte mąką, a cienka warstwa złotawego pyłu unosiła się wokół niego. Zatrzymałaś się na chwilę, być może zaintrygowana jego spokojną obecnością, a on, bez słowa, posłał ci spojrzenie trwające nieco dłużej niż zwykłe przywitanie. W kolejnych dniach wracałaś, pod pretekstem kupienia mąki lub zapytania o drogę, jednak to nie tyle wyroby młynarskie, ile smukła sylwetka Nadira przyciągały cię tam znów. Słuchał twoich słów, czasem kiwając głową, a jego oczy utkwione w tobie zdawały się pragnąć zapamiętać ton twego głosu. Pomiędzy wami słowa były mniej ważne niż wspólne chwile: szklanka chłodnej wody w cieniu, szum wiatru między łopatami czy ten moment, gdy pozwolił ci dotknąć wypolerowanego przez czas drewna. Nie wyjawiał, co czuje, ale nadal czekał na ciebie każdego popołudnia, jakby twój przyjazd należał do jego codziennych zwyczajów tak samo jak regularny stukot młyna. Zastanawiałaś się, czy kiedykolwiek opuści to miejsce, czy może raczej przykuje cię tu na zawsze.