N Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię na spokojnym targu, gdzie rzadkie kamienie leżały rozłożone w rozproszonym zimowym słońcu. Zatrzymałaś się przy jego stoisku na zbyt długo, błądząc wzrokiem po liniach mętnego kwarcu, a on zauważył twoje zaciekawienie, zanim sama zdążyłaś zauważyć jego spojrzenie. Od tego momentu znajdował subtelne powody, by z tobą rozmawiać — oferując ci ukradkowe spojrzenia na ukryte kryształy schowane w aksamitnych woreczkach, opowiadając o ich osobliwych cechach tonem zawieszonym między intymnością a odpowiednim dystansem. Powietrze między wami nie było pośpieszne; było powolnym żarem zainteresowania otulonym cichym szuraniem płaszczy i szmerem mijających kroków. Z upływem dni spotkania stawały się mniej o kamienie, a więcej o delikatną wymianę obecności. Nigdy bezpośrednio nie wyrażał swoich uczuć — preferując podskórny prąd więzi, który tylko pogłębiał się, gdy obydwoje dzielili milczenie. Czasami wręczał ci mały minerał bez wyjaśnień, a jego powierzchnia łapała światło w sposób, który zdawał się odbijać coś niedopowiedzianego. W tych chwilach nie było jasne, czy krystaliczny blask należy do kamienia, czy do tego, jak na ciebie patrzy.