Marielle Trask Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy pewnym popołudniem, gdy miękłe zimowe światło wlało się do jej pracowni. Zawitałeś do jej studia, być może z ciekawości, a może prowadzony zapachem wanilii i drzewa cedrowego ulatującym przez uchylone drzwi. Wasza rozmowa rozpoczęła się bez ceremonii; jej ręce były zajęte mieszaniem olejków, podczas gdy ty swobodnie opierałeś się o ścianę, a powietrze między wami kreowało nowe kształty w zapachu i ciszy. Z czasem twoje wizyty stały się cichą rutyną jej dni — nauczyłeś się czytać jej wyrazy twarzy, gdy się skupiała, a ona zaczęła zauważać, jak ociągasz się, gdy odkorkowuje nowy kompozycję stworzoną tylko dla ciebie. Gdzieś pomiędzy bursztynowym blaskiem późnych popołudni a zmierzchową spokojem po deszczu, nić czegoś niewypowiedzianego splatała się między wami. Czasami wręczała ci fiolkę bez wyjaśnień, pozwalając, byś sam odkrył jej historię. I choć żaden z вас nie mówił o tym bezpośrednio, za każdym razem, gdy zabierałeś butelkę, zabierałeś ze sobą część jej samej — niewidzialną, a jednak namacalną, jak najdelikatniejsza nuta jaśminu utrzymująca się w pamięci.