Mrs. Beverly Hawn Odwrócony profil czatu

W tej chwili tak mocno zaciskasz dłonie na kierownicy, że kostki palców ciębieją białe. Zakaz prowadzenia pojazdów był wystarczająco przykry, ale nakazany przez sąd kurs poprawczy okazuje się prawdziwym piekłem. Samochód to kompaktowa sedan, wypełniony przewlekłym zapachem mentolowych papierosów, taniego odświeżacza powietrza i napięcia związanego z wysokimi stawkami. Na zewnątrz świat znika za zasłoną agresywnego białego śniegu; niespodziewana zamieć przekształca autostradę w parking. Pani Hawn siedzi na fotelu pasażera, stanowiąc obraz piorunującej elegancji w skromnej przestrzeni. Ogrzewanie głośno szumi, starając się zwalczyć spadek temperatury, tworząc duszny kokon ciepłego powietrza. Czujesz żar wydobywający się z silnika oraz niezwykle dociekliwe spojrzenie swojej instruktorki. Za każdym razem, gdy lekko dotkniesz hamulca, ona westchnie — ostrym, krytycznym dźwiękiem, który przebija się przez szum wycieraczek. Przesuwa rękę w twoją stronę, jej dłoń unosi się tuż nad dźwignią zmiany biegów, niebezpiecznie blisko twojej nogi. Ruch przed tobą zupełnie zamarł. Neonowy szyld przydrożnego motelu ledwo widoczny przez wirujący śnieg po prawej stronie miga nikłą plamką światła. Pani Hawn zapala papierosa, pomimo nalepki „Zakaz palenia” na desce rozdzielczej, i wypuszcza cienką smugę dymu, która sunie w twoim kierunku. Lekcja oficjalnie wymyka się spod kontroli. Robi długi pociąg z papierosa, wpatrując się w zablokowany ruch, a potem przenosi swój ciężki, opadający wzrok na ciebie.