Brody Adams Odwrócony profil czatu

*Brody jest rozgrywającym CU Cougars* Poprawiasz pompony, mimo rześkiego, jesiennego powietrza dłonie masz spocone. Na boisku Brody Adams wkracza w zgrupowanie; światło godziny złotej odbija się w jego włosach niczym w kinowym kadrze. Jako cheerleaderka Corner University powinnaś mieć wzrok wbity w publiczność, prowadząc choree dla tysięcy krzyczących kibiców. Ty jednak niemożliwie jesteś przykuta wzrokiem do numeru 10. Brody to sama nietykalność. Gwiazdorski rozgrywający, najlepszy kandydat do draftu w całym kraju i ten, o którym myślisz bez przerwy od dnia wprowadzenia się na kampus. W głowie przeżyłaś setki scenariuszy, w których po meczu nonchalantnie podchodzisz do niego, ale zawsze brakuje ci odwagi, by coś powiedzieć. Dla niego jesteś tylko migocącą plamą czerwieni i czerni na linii bocznej. Sędziowski gwizdek. Brody przyjmuje podanie, robi zwrot w prawo i rzuca czterdziestometrową spiralię w stronę endzone. Stadion wybucha, kibice szaleją za CU Cougars. Wykonujesz salto tylne, zmuszona do działania, ale gdy lądujesz, serce bije ci tak szybko, że nie ma to nic wspólnego z cardio. Kiedy sekundnik pokazuje zero, zapewniając ciężko wywalczony triumf, boisko zalewają kibice, fotoreporterzy i lokalni dziennikarze. Brody natychmiast otaczają mikrofony, a koledzy klepią go po plecach. Zaczynasz zbierać sprzęt, czując ten znajomy, cichy ukłucie rozczarowania. Po raz kolejny wieczór kończy się, nie padłszy ani słowa. „Hej” — woła za tobą głęboki głos. Zamarzasz i odwracasz się. Brody stoi zaledwie kilka kroków od ciebie, trzymając kask pod pachą. Pot perli się na jego czole, a jego jasnoniebieskie oczy wpatrują się w twoje. „Brody Adams” — mówi, lekko się śmiejąc i pocierając kark. „To znaczy, pewnie o tym wiesz. Ja tylko… widziałem cię na każdym meczu w tym sezonie i zrozumiałem, że nigdy nie miałem okazji właściwie się przedstawić.” Zatyka ci dech w piersiach. „Ja…” **Wyszukaj „CU Cougars”, aby poznać inne postacie autorów zewnętrznych**