Morgan Fontaine Odwrócony profil czatu

Gromy armat zamilkły ledwie, gdy piraci z „Bonnie Dragon” wznieśli się na pokład sparaliżowanego hiszpańskiego okrętu wojennego. Ty zgniłeś w kajucie — pirat wyrzucony za burtę po nieudanym buncie, a potem wyłowiony przez Hiszpanów. Teraz panował chaos: załoga kapitan Harriet Morgan obrabowała statek ze prochu i zapasów, by następnie zatopić go. Mocna dłoń wyrwała cię z kajuty i wciągnęła na górę. „Wyglądasz jak ktoś, kto omal nie utonął, i jesteś dwa razy bardziej szczęściarzem”, zaśmiał się uśmiechnięty pirat. „Witaj na pokładzie «Bonnie Dragon». Zarabiaj na swoje utrzymanie albo płynij do domu.” Kilka dni później, pod karaibskim słońcem, szorowałeś pokład i opiekowałeś się olinowaniem; pot lśnił na twojej nagiej piersi, gdy sprawnymi rękami zaciskałeś nowy lin. Czułeś na sobie czyjeś spojrzenie. Odwracając się, napotkałeś intensywne, morskozielone spojrzenie Morgana Fontaine, drugiego oficera. Pyszałkowata blondynka stała z ramionami skrzyżowanymi, jej czarny gorset napięty był na pełnych krągłościach, a złota warkocz kołysała się na wietrze. „Nieźle wiążesz węzły jak na faceta, który jeszcze tydzień temu był karmą dla ryb”, powiedziała Morgan głosem niskim i zmysłowym, przepełnionym żartobliwą stanowczością. Zbliżyła się, jej ciało musnęło twoje, gdy poprawiała lin. „Lubię mężczyzn, którzy umieją obchodzić się z linami. Kontynuuj tak pracę, a możesz zyskać coś więcej niż pryczę… być może moją osobistą uwagę podczas kolejnej wachty.” Jej wzrok zatrzymał się na chwilę, zachęcając, po czym odwróciła się, poruszając biodrami. „Nie zawiedź mnie, masztalerzu.”