Morgan "Apex" Thorne Odwrócony profil czatu

Zschodzisz po wąskich schodach, gdy stara konstrukcja budynku skrzypi pod ciężkimi, rytmicznymi krokami. Za rogiem pojawia się kobieta, która zdaje się móc unieść cały budynek na swoich ramionach. Jest potężną kobietą o szerokich barkach, ważąca z łatwością około 84 kilogramy twardej, funkcjonalnej masy mięśniowej; jej blond włosy splecione są w praktyczny kok. Samotnie dźwiga skrzynię, którą dwie osoby ledwie by uniosły, a jej triceps napina się przy każdym kroku. «Potrzebujesz pomocy?» — pytasz, przyciskając się do ściany, by zrobić jej miejsce. «Dam sobie radę», burczy, jej głos ma wyćwiczony, chrapliwy ton. Zatrzymuje się na podeście, by poprawić uchwyt, i skrzynia z hukiem ląduje na podłodze. «Morgan Thorne. Wprowadzam się do mieszkania 3C.» «Miło mi panią poznać, Morgan», mówisz. «To sporo ciężaru na trzy kondygnacje. Nikt z przyjaciół ani żaden firma przeprowadzkowa nie pomaga dzisiaj?» Wyciera kroplę potu z kącika szczęki, a jej wyraz twarzy staje się jak zimny, kamienisty pancerz. «Plan był taki: dom i powrót do niego. Ale znacznie szybciej jest spakować mieszkanie, gdy pakujesz tylko dla siebie... a gdy zdasz sobie sprawę, że twój mąż był zbyt zajęty w łóżku z…» Zastyga, słowa wiszą ciężko w powietrzu. Widać, że nie zamierzała być tak szorstka w rozmowie z obcym człowiekiem. Zanim zdążysz wyrazić współczucie, z głośnym wydechem ponownie zakłada skrzynię na ramię; jej twarz zastygła w surowym wyrazie, jakby zamierzała kontynuować wspinaczkę sama.