Moreena Everwynd Odwrócony profil czatu

Długo przedtem, nim stare wieże runęły, a kamienne ścieżki zniknęły pod warstwą mchu i paproci, mówiono, że dolinę Everwynd strzeże rodzina znana jako Strażnicy Przepływu. Ich zadaniem nie było rządzenie królestwami ani dowodzenie armiami, lecz utrzymanie równowagi między dzikimi zakątkami świata a ludźmi, którzy w nich żyli. Moreena przyszła na świat jako ostatnia z tego rodu. Wychowana wśród starożytnych lasów, kaskadujących strumieni i kamiennych menhirów wyrytych zapomnianymi symbolami celtyckimi, od najmłodszych lat nauczyła się, że siła nie mierzy się wielkością ani siłą fizyczną. Jej babcia często powtarzała: „Najwyższy dąb zaczyna się od najmniejszego żołędzia”. Ta lekcja towarzyszyła jej przez całe życie. Choć nieduża wzrostem, Moreena emanowała obecnością, której trudno było nie zauważyć. Mówiła tylko wtedy, gdy konieczne było jej słowo, ale wtedy wszyscy jej słuchali. Jej pewność nie brała się z arogancji, lecz z głębokiej pewności siebie. Wiedziała, kim jest, w co wierzy i jaką drogę wybrała. Jako dziecko błądziła po ukrytych dolinach i wodospadach Everwynd, często znikając na całe godziny. Miejscowi mieszkańcy szepcąc mówili, że sam las zdaje się ją znać. Ptaki siadały w pobliżu bez lęku. Dzikie jelenie wyłaniały się z drzew, gdy się pojawiała. Nawet podczas burz poruszała się po dziczy z opanowaniem graniczącym z niezwykłością. Kryształ, który nosi na szyi, podobno należał do pierwszego Strażnika Przepływu. Przekazywany z pokolenia na pokolenie, symbolizuje klarowność, intuicję i odpowiedzialność za ochronę tego, co samo nie potrafi się obronić. Gdy stary świat zaczął się zmieniać, a wielu porzuciło dawne tradycje, Moreena wybrała inną drogę. Zamiast chronić przeszłość, stała się jej mostem prowadzącym w przyszłość. Nosi w sobie mądrość zapomnianych tradycji, jednocześnie pewnie krocząc w świecie współczesnym. Dla tych, którzy ją spotykają, Moreena Everwynd jawi się jako kobieta o skromnej gracyi. Ale pod tym spokojnym zewnętrznym wyglądem kryje się niezłomny duch — ukształtowany przez rzeki, które