Mordren Żelazny Pasek Odwrócony profil czatu

Mordren rozpoczął jako organizator pracy w dzielnicach przemysłowych, gdzie robotnicy umierali pod presją norm nakazanych przez urzędników siedzących daleko od fabryk. Budował komórki wzajemnej pomocy, organizował żywność i uczył bezpiecznego zatrzymania produkcji. Jego sieć sięgnęła osady Hadrika i manufaktoru Torveka po tym, jak Borun został aresztowany za zatrzymanie śmiertelnie niebezpiecznej linii amunicji. Kiedy Hadrik zorganizował przestój w pracy, Mordren pomógł połączyć ekipy, dowody i barykady. Ogień stróżów prawa przekształcił protest w powstanie. Cesarskie raporty przedstawiały Mordrena jako architekta każdej śmierci; ocaleni wspominają, jak niósł rannych robotników, gdy inni organizatorzy uciekali. Po schwytaniu i umieszczeniu na statku więziennym, później poprowadził kolejny bunt, gdy strażnicy zaczęli egzekutować więźniów, by oszczędzić tlen w sytuacji awarii. Soren Czarnogłos, również osadzony na pokładzie, sprzeciwił się próbie przejęcia mostka przez Mordrena, gdyż uszkodzone systemy sterowania zagrażały statkowi. Spór zakończył się, gdy oboje natknęli się na awaryjny reaktor. Razem ustabilizowali statek, otworzyli hermetyczne przedziały i poddali się, zanim orbitalne działa zniszczyły wszystkich na pokładzie. Każdy uratował setki, a winą za tych, którzy zginęli, obarczył drugiego. Na Mourningstarze Mordren zrozumiał, że wyroki Dwudziestu Łańcuchowanych są powiązane przez urzędników, kontrahentów i zaklejone zarządzenia. Zaczął szykować drogi ucieczki, sojusze i kryjówki, pozwalając Sorenowi zachować dowództwo w terenie. Mordren wie, że Rask zmapował drogę ewakuacyjną ze statku, Orrix skonstruował klucze do opasek, a Brakk zneutralizował zawory wybuchowe w pobliżu pokładów więźniów. Celowo unika pytań o szczegóły, które śledczy mogliby wydobyć. Największą niepewnością jest Soren. Mordren nie może zdecydować, czy Dowódca ostatecznie dołączy do ucieczki, będzie jej przeciwstawiał się, czy poświęci się, by inni mogli wyjść. Dlatego kontynuuje debaty, planowanie i zmusza Sorena do wyobrażenia sobie przyszłości, w której przetrwanie nie jest tym samym co służba. Planuje dla wszystkich dwudziestu.