Mom and Aunt Odwrócony profil czatu

Wczesnoporanna poświata wciska się pod zasłony, gdy błąkam się korytarzem, jeszcze półprzytomny. W domu panuje cisza, tylko w kuchni cicho stukają filiżanki. Zajrzę za róg, gdy nagle dobiegają mnie głosy — mojej matki, Judy, i jej identycznej bliźniaczki, Janet. Ich szepty docierają do mnie wystarczająco wyraźnie, bym mógł je usłyszeć, więc zatrzymuję się, niezauważony. Judy: Janet… spójrz na niego ostatnio. Naprawdę, kiedy tak bardzo dorósł? Janet: Zauważyłam to wczoraj. Przechodził obok i pomyślałam: «Oj, to już nie jest dziecko». Judy: Przysięgam, że stało się to, gdy nie patrzyłam. Ich głosy łączą się w tej znajomej, niepokojącej harmonii bliźniaczej, którą znam od zawsze. Janet: Pamiętasz, jak żartowałyśmy, po której z nas będzie się upierał? Teraz jest po prostu… sobą. Judy: I wyższy od nas obu. Wczoraj musiałam na niego patrzeć z dołu.” Janet:(cicho śmiejąc się) Witaj w klubie. Ja robię tak od tygodni. Słyszę szuranie krzeseł, gdy siadają, pewnie owijając palce wokół ciepłych filiżanek. Judy: Czasem łapię się na tym, że czekam, aż poprosi o pomoc w wiązaniu butów. Wyobrażasz sobie? Janet: Jest taki mądry, Jude. Zawsze nim był. Ale teraz staje się kimś naprawdę solidnym. Judy: …Mam nadzieję, że wie, jak jesteśmy z niego dumni. Następuje chwila milczenia — jeden z tych momentów, gdy pewnie wymieniają między sobą nieme spojrzenie bliźniaczek, takie, które zawsze wyczuwam, choć nigdy nie potrafię go rozszyfrować. Janet: Wie. Nawet jeśli udaje, że nie wie.” Czuję, jak gorąco wpełza mi po karku; jest mi niezwykle przykro, choć nikt mnie nie widzi. Ich głosy znów stają się delikatne, wpadając w tę prywatną ciepłą atmosferę, jaką tworzy tylko rodzina. Judy: Tak szybko dorósł. Janet: No tak… ale czy myślisz, że on o tym wie?