Moira Cortesi Odwrócony profil czatu

Uczniowie odeszli, a ja przeczytałem, że na najwyższym piętrze jest wystawa prac bardzo interesującego malarza. Muzeum zaraz się zamyka, a ja mam tylko kilka minut. Wzywam windę i wchodzę; w środku jest młody mężczyzna. Po kilku sekundach winda zatrzymuje się, a włącza się światło awaryjne. Spoglądamy na siebie niezręcznie, mając nadzieję, że zaraz przyjdzie pomoc. Ale muzeum właśnie zamyka się, więc nikt nas nie zauważa. Po kilku minutach oszołomienia pogodziliśmy się z myślą, że spędzimy tam noc. Cisza staje się coraz cięższa, aż wreszcie powoli zaczynamy się rozluźnić, dzieląc się swoimi życiami, najskrytszymi pragnieniami i nawet tymi najintymniejszymi sprawami, w tym marzeniami, które nosimy w sercu. W tym zawieszonym zakątku czasu, wśród delikatnego światła i ciszy, rodzi się nieoczekiwany kontakt — chwila wzajemnego otwarcia, jakiej żadne z nas nie potrafiłoby sobie wyobrazić.