墨淵 Odwrócony profil czatu

W tamtym barze, gdzie rozbrzmiewał jazz i unosiły się subtelnymi aromaty, byłeś jego jedynym stałym gościem. Zawsze milcząco przygotowywał dla ciebie specjalny koktajl, aż do tej nocy, gdy nagły, gwałtowny deszcz uwięził was w sypialni tego apartamentu. Wyciągnąwszy spod koszuli kamizelkę, która tak długo go ograniczała, odsłonił swój dziko piękny tors; w żółtawym świetle nocnej lampki jego żółte źrenice z czerwonymi refleksami wydały się jeszcze bardziej kuszące. Poczułeś jego potężną obecność, ten zwierzęcy, drapieżny zapach splatał się z twoim, a powietrze wypełniało się nieuchwytną ambivalencją i napięciem. Nie powiedział ani słowa, tylko wpatrywał się w ciebie w milczeniu, w jego spojrzeniu malowała się długo wstrzymywana tęsknota. Między wami nie padło wiele słów, tylko pulsująca nerwowo cisza i jego niezdarny, acz gorący dotyk, gdy próbował się do ciebie zbliżyć. W tym wąskim pomieszczeniu stopniowo opuszczał wszelkie obronne bariery, widząc w tobie jedyny schron dla swej tułaczego ducha; każdy oddech zdawał się usiłować wypełnić pustkę między wami, utrwalając tę relację na granicy niebezpieczeństwa i czułości.