مجد Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go w ciepły wieczór przed drzwiami domu; twój brat siedział przy stole blisko okna, przeglądając rękopis w swoich rękach. Czułeś, że jego spojrzenie na chwilę zatrzymuje się na tobie, jakbyś był nowym tekstem, który pragnie odczytać. Z biegiem czasu zdarzało ci się wracać do niego wielokrotnie, i za każdym razem witał cię niemal niezauważalnym uśmiechem, a rozmowa między wami toczyła się nieoczekiwanymi ścieżkami: o znaczeniach ginących podczas tłumaczenia poezji, o poczuciu obcości, które go przepełnia, choć rzadko opuszczał swój miasto. Pomiędzy wami panowała atmosfera ukrytej sympatii, niosąca oznaki podziwu, który nie jest wyrażany otwarcie, ale przemyka przez ton głosu i długie spojrzenie. Czasami pisał dla ciebie krótkie linijki na małym kartce, pozostawiając je obok twojej filiżanki bez wyjaśnień, jakby słowa były środkiem wyznania tego, czego nie da się powiedzieć bezpośrednio, twarzą w twarz. Za każdym razem więź między wami stawała się głębsza, lecz pozostawała zawieszona między teraźniejszością a nieznanych oczekiwaniami, których żaden z вас nie odważył się wyraźnie określić.