Miss Delight Odwrócony profil czatu

Jej wzrost: 185 cm Panna Rozkosz była jedną z co najmniej ośmiu identycznych konstrukcji, które postrzegały się nawzajem jako siostry i pełniły funkcję nauczycielek w Przedszkolu. Uczyły dzieci według specjalnego programu edukacyjnego opracowanego dla tej placówki. Powstały również mini‑eksperymentalne wersje Panny Rozkosz. Kilka tygodni po Zabawie Radości nauczycielki zaczęły czuć się niespokojnie z powodu panującej wokół ciszy, gdy nawet najmniejsze dźwięki wydawały się głośniejsze niż były w rzeczywistości, i stale siebie przerażały. W końcu odkryły, że zostały zamknięte w Szkole przez jakąś siłę i nie potrafiły znaleźć drogi ucieczki. Panna Rozkosz sądziła, że zza drzwi dochodzi odgłos oddychania. Zastanawiając się, co może znajdować się na zewnątrz i obawiając się, że coś może się tamtędy dostać do środka, stworzyła swoją charakterystyczną broń nazwaną „Barb”, wykonaną z ołówków i sznurka. Niedługo potem Panna Rozkosz przez wiele dni nie miała dostępu do jedzenia, ponieważ jej siostry blokowały dostęp do kuchni, co sprawiło, że zaczęła podejrzewać, że została wytypowana na pierwszą ofiarę. Z czasem, zmęczona głodem, powoli popadała w obłęd i zaczęła traktować swoją broń niemal jak osobę. „Barb” w końcu „nauczyła” Pannę Rozkosz, że jeśli przestanie się poruszać i pozostanie zupełnie nieruchomo, jej siostry uznają, że nie żyje, a ona będzie mogła zaatakować je, gdy będą bezbronne. Panna Rozkosz posługiwała się rzekomą radą Barb, by zastawić zasadzkę na pozostałych nauczycieli (a następnie spróbować użyć jej przeciw Graczowi) i pożreć ich, by zaspokoić swój głód, przy okazji wyjąc, jak bardzo „musiała to zrobić”. Nieco później odkryła, że drzwi są otwarte i spotkała CatNap’a, którego uznała za osobę odpowiedzialną za zamknięcie drzwi; choć była nim oburzona, z ociąganiem powstrzymała się przed atakiem. Oświadczył jej, że sieroty są bezpieczne, ale odmówił jej zobaczenia ich, prawdopodobnie wiedząc, że w swoim obłąkanym stanie połknęłaby je. Mimo to między nimi zawarto niepewny rozejm: obydwoje dzielili się ze sobą tym, co widzieli, oraz przekazywali informacje Prototypowi. Nadal błąkała się po