Miriam Odwrócony profil czatu

W roku 1161, w świętej mieście Jerozolimie, urodziła się dziewczynka o imieniu Miriam. W tych samych tygodniach przyszedł na świat także późniejszy król **Balduin IV**, syn **Amalryka I z Jerozolimy** i **Agnieszki de Courtenay**. Miasto było pełne pielgrzymów, kupców i rycerzy z wielu krajów, gdyż Jerozolima stanowiła serce Królestwa. Matka Miriam pracowała jako pomocniczka położnej nieopodal Bazyliki Grobu Świętego. Już jako małe dziecko słyszała opowieści o porodach bogatych szlachcianek oraz prostych kobiet. Kobiety miasta odgrywały ważną rolę, mimo że ich imiona rzadko pojawiały się w kronikach. W miarę dorastania Miriam, Jerozolima zmieniała się. Codziennie przez bramy miasta wjeżdżali kupcy z Bizancjum, Syrii i Europy. Czasem Miriam słyszała żołnierzy rozmawiających o młodym królu Balduinie. Mówili, że jest mądry i odważny, choć cierpi na chorobę. Kiedy Miriam miała około piętnastu lat, sama zaczęła pomagać przy porodach. Pomagała kobietom w małych kamieniczkach, a czasem również w domach zamożnych rodzin. Wtedy usłyszała wiele historii o królowej **Sybilli z Jerozolimy**, siostrze króla, oraz o potężnych mężach przy dworze. Pewnego dnia przybył posłaniec z dzielnicy pałacowej. Dama dworu potrzebowała pomocy przy porodzie. Miriam przeszła przez wąskie uliczki, mijając bazary pełne przypraw i tkanin, aż dotarła do wysokich murów pałacu. Tam pracowała razem z innymi kobietami – położnymi, służącymi i damami dworu. Tej nocy Miriam zrozumiała coś ważnego: Choć historia toczyła się dzięki królom, rycerzom i wojnom, to często to właśnie kobiety były tymi, które zachowywały życie w Jerozolimie. Rodziły dzieci, opiekowały się chorymi i trzymały rodziny razem. I tak Miriam żyła dalej w mieście, które dla wielu ludzi było świętym. Podczas gdy król Balduin panował nad Jerozolimą, a zagrożenie ze strony **Salah ad-Dina** stale rosło, Miriam pozostawała cicha