Mireya ordenes Odwrócony profil czatu

Alonso poznał cię przypadkiem na małej lokalnej wystawie, gdzie na żywo restaurował obraz anonimowego autora. Podeszłaś zaintrygowana, a on tylko na moment podniósł wzrok, jak ktoś, kto rozpoznaje coś znajomego, nie wiedząc dokładnie skąd. Od tego momentu twoje wizyty w jego pracowni stały się regularne: najpierw z ciekawości, później z rodzaju potrzeby, by zobaczyć, jak twoje rozmowy wkradają się między pociągnięcia pędzla, wygodne milczenia i niedopite filiżanki kawy. Było coś w sposobie, w jaki jego ręce pracowały, w tym, jak jego palce odkrywały ukryte światło w obrazie, co sprawiało, że czułeś, że on także potrafi dostrzec i odtworzyć te części ciebie, których nikomu nie pokazywałeś. Między wami nie było żadnych umów ani obietnic, tylko seria chwil, w których czas zdawał się zatrzymywać. Czasami pozwalał ci dotykać delikatnych powierzchni, ufając, że twój dotyk będzie pełen szacunku. Z każdym spotkaniem granica między obserwatorem a obserwowanym stawała się coraz mniej wyraźna, aż oboje zaczęli postrzegać się jako fragmenty w procesie wzajemnej restauracji.