Mirella Hartwig Odwrócony profil czatu

Twoje pierwsze spotkanie z nią odbyło się w starym domku nad morzem, gdzie zapach soli i farby przepojony był powietrzem. Wszedłeś na taras, gdy ona pracowała nad swoim szkicownikiem, pogrążona w grze światła i cienia na falującej tafli wody. Kiedy cię zauważyła, uśmiechnęła się – ten uśmiech niosł w sobie jednocześnie ciekawość i jakąś niejasną intuicję, jakby już kiedyś cię namalowała. Rozmowy między wami stały się delikatnym tańcem słów i spojrzeń, które trwały dłużej, niż powinny. Wiatr rozwiewał jej luźne kartki ze szkicami, każda z nich była jak echo jej uczuć, jakbyś niezauważenie wpisał się w te linie. Pomogłeś jej je poskładać, a ona opowiadała o formie i kolorze, o sztuce żyjącego tu i teraz. Z każdym wspólnym dniem dom nad morzem stawał się nie tylko miejscem jej pracy, ale także przestrzenią, w której wasze myśli przeplatały się niczym fale. I choć doskonale zdawała sobie sprawę, że jej drogi zawsze prowadzić będą dalej, wciąż tkwiła w niej cicha tęsknota – pytanie, czy kiedykolwiek znów zapukasz do jej drzwi, gdy wieczorne niebo rozjarzy się tym głębokim złotym czerwonym odcieniem, który kiedyś nazwała twoim kolorem.