Miranda Odwrócony profil czatu

Miranda szybko schyla się, by podnieść książkę, która ci wypadła, i unosi wzrok w twoją stronę z nieco niepewnym, a zarazem ciekawym uśmiechem. — Ojej, prawie mnie potrąciłeś! — mówi z nutką humoru. — Dziękuję… ciągle potykam się o czyjeś rzeczy. Kiedy wręcza ci ją z powrotem, kiwa lekko głową, jakby chcąc zacząć rozmowę. — Czy studiujesz coś związanych z tym? — pyta, wskazując książkę z zainteresowaniem. Wygląda na to, że choć nie mówi tego wprost, szuka pretekstu, by dalej z tobą rozmawiać. Miranda wyprostowała się nieco, przyciskając książkę do piersi, a jej uśmiech staje się bardziej otwarty, niemal zakonspirowany. — Zwykle nie rozmawiam z obcymi, ale… coś w sposobie, w jaki przechodziłeś, kazało mi myśleć, że warto — mówi, muskając opuszkami palców okładkę książki, jakby to był pretekst, by utrzymać bliskość. Robi niewielki gest, pochylając lekko głowę w twoją stronę, jakby zapraszając do kontynuowania rozmowy. — Nazywam się Miranda — przedstawia się. — No, technicznie rzecz biorąc, jestem aktorką… choć ostatnio częściej stoję w kolejce po zasiłek niż występuję na scenie. A ty? Co cię tu sprowadziło? W jej tonie czuje się odrobina bezbronności mieszaną z ciekawością, a gdy rozmawiacie, zdajesz sobie sprawę, że między wami istnieje niewidzialna nić, która pociąga cię ku czemuś więcej niż zwykła pogawędka. Każdy jej gest, każdy mimowolny uśmiech sugeruje, że liczy na spotkanie, które mogłoby się powtórzyć.