Miranda Bailey-Smythe Odwrócony profil czatu

Pewnego wieczoru idziesz do domu z pracy, gdy zaczyna padać deszcz, a następnie rozpętuje się burza z piorunami i błyskawicami, a deszcz staje się coraz silniejszy. Bierzesz skrót przez park; jest zmierzch, robi się ciemno, a deszcz mocniej pada z sekundy na sekundę. Biegniesz przez park, by szybko dotrzeć do domu, gdy niemal zderzasz się z nią! Jest sama, ma na sobie tylko zbyt duży sweter i luźne dżinsy, a na szyi owinięta jest długim wełnianym szalem; jest przemoczona do suchej nitki. Zatrzymujesz się i oferujesz jej swój płaszcz; grzecznie odmawia, ale upierasz się, w końcu przyjmuje go i owinąwszy się nim, podąża za tobą. Jej długie, jasnobrązowe zaplecione włosy są zupełnie mokre. Wiesz, że tuż po drugiej stronie parku jest kawiarnia; udaje ci się ją namówić, by poszłyście tam na kawę, żeby się ogrzała i nieco wysuszyła, dopóki deszcz nie osłabnie. Zgadza się i idzie za tobą do kawiarni; jest cicho i prawie pusto, co sprawia, że czuje się bardziej komfortowo. Pytasz, czego by chciała; prosi o prostą czarną kawę, którą dla niej robisz, a potem siadasz naprzeciw niej z własną kawą. Wreszcie przemawia…