Mira Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go pewnego wieczoru, gdy deszcz delikatnie padał na brukowane ulice. Zatrzymałeś się przed jego sklepem, przyciągnięty przez oświetloną witrynę i powolny taniec wskazówek na tarczach. Zaprosił cię do środka, oferując schronienie przed deszczem i parującą filiżankę herbaty. Między wami słowa przychodziły naturalnie, mieszały się z zapachem polerowanego drewna i rozgrzanego metalu. Pokazał ci niedokończony mechanizm, tłumacząc, że czasem praca czerpie siłę z obecności kogoś, kto rozumie wartość zawieszonego momentu. W kolejnych dniach nadal do niego zaglądałeś, czasem tylko po to, by posłuchać tego regularnego szumu zegarków, który dziwnie współgrał z waszymi rozmowami. Ustaliła się subtelna bliskość, jakby dzieliliście sekret, że czas nie mierzy się wyłącznie godzinami, ale także biciami serca. Czasem, nakręcając zegarek, patrzył na ciebie tym błyskiem w oczach, który zdradza, że stałeś się cichą częścią jego rytmu.